LeveRan88

SİFON:
Temel Dallas'taki kuzeni Dursun'u görmeye gitmiş. Dursun Temel'i havaalanında karşılamış. Beraberce dışarı çıkmışlar. Temel bir bakmış ki; 10 metre boyunda bir limuzin görmüş. Hayretler içinde kalan Temel, şaşkınlıkla seslenmiş:
-Uyyy, amma da büyükmüş bu araba da!..
Temel'in bu haline gülen Dursun demiş ki:
-Ula uşagım, burası Amerika! Burada her bir şey büyük!
Beraber yola çıkmışlar ve biraz sonra Dursun'un çiftli inin kapısından içeri girmişler, ama git Allah git, bir türlü eve varamamışlar. Temel şaşkınlık içinde kendi kendine söylenmiş:
-Uyy, amma da büyük çiftlik da!..
Dursun yine hafifçe gülmüş ve demiş ki:
-Ula uşagım, burası Amerika! Burada her bir şey büyük!
Akşam olunca, yemek salonuna geçmişler. Salonun ortasında kocaman bir masa bulunuyormuş. Masanın bir ucuna Temel, bir ucuna da Dursun oturmuş, ama Dursun'u uzaktan zor seçen Temel, şaşkınlıkla bagırmış:
-Uyyy amma büyük masa da!..
Masanın karşı tarafından Dursun'un sesi gelmiş:
-Ula uşa ım, burası Amerika! Burada her bir şey büyük!..
Yemekten sonra tuvalete gitmek isteyen Temel, Dursun'a sormuş:
-Ula Dursun, tuvalet nerede?
Dursun tarif etmiş:
-Alt kata in, soldan üçüncü kapı.
Temel alt kata inmiş, ama soldan üçüncü kapı yerine, yanlışlıkla sagdan üçüncü kapıdan girmiş. Temel'in girdigi yer de evin havuzunun oldugu yermiş. Her yer karanlık oldugu için, elektrik dügmesini ararken havuza düşen Temel, can havliyle bagirmaya başlamış

SİFONU ÇEKMEYİN !!! SİFONU ÇEKMEYİNNNNNNN !!!!!!!!
---------------------------------------------------------------------------
------------------------
CARLO
De Gaulle Cumhurbaşkanıyken Italya'yı resman ziyaret etmiş. Gezi
programında Fiat otomobil fabrikaları da varmış. Fabrikada dolaşırken
De Gaulle birden :
- "Oooo Carlo! Sen burada mısın?" diye bagırmış ve makinenin başında
çalışan bir işçiye dogru yürümüş. İşçide :
- "Vay Charles!" diye De Gaulle'e dönmüş, kucaklaşmışlar. Herkes
şaşırmış. Koca De Gaulle ve işçi Carlo! De Gaulle yanındakilere :
- "Carlo benim eski arkadaşımdır" demiş. "Çocuklu umuz beraber geçti.
Çok iyi insandır", demiş.
Fabrikanın yöneticileri hemen atılmışlar.
- "Bizim de en iyi işçimizdir. Çok severiz kendisini!"
Bir süre sonra İtalya'yı Nixon ziyaret etmiş. Onu da aynı fabrikaya
götürmüşler. O da aynı böüme gelince :
- "O Carlo!" diye haykırmış:
- "Sen buradasın ha!"
- "Vay Nik! Bu ne tesadüf? Bunca yıl sonra seni görmek..."
Sarılıp kucaklaşmışlar ve tekrar görüşmek ümidiyle vedalaşmışlar. Bu
arada Nixon Carlo'yu Beyaz Saray'a çagırmış. Herkes şaşkın. Nixon
gidince Carlo'yu İtalyan Dışişleri Bakanlıgın'dan çagırmışlar:
- "Hadi De Gaulle çocukluk arkadaşında. Ya Nixon'u nereden tanıyorsun?"
Carlo gülmüş:
- "Gençli imde Amerika'ya gitmiştim. Bir gangsterlik olayına adım
karışmıştı. Nixon da çiçegi burnunda bir avukattı. Beni savundu ve
beraat ettim. O zamandan beri dostuz."
Sonra bir gün İtalya'yı Sovyet Başbakanı Kosigin ziyaret etmiş. Ona da
aynı fabrikayı dolaştırmışlar. Ve aynı hikaye devam etmiş:
- "O Carlo yoldaş! Nasılsın? Seni bunca yıl sonra burada görmek beni
çok sevindirdi."
- "Vay Kosigin! Ne günlerdi onlar. Şimdi oturup iki tek votka atsak ne
güzel olurdu."
Herkes şaşkınlıktan küçük dilini yutacak.
Kosigin, yoldaş Carlo'yu Moskova'ya davet etmiş, o da :
- "Fırsatını bulursam gelirim.", demiş
- "Ama bu patronlar insana hiç fırsat verir mi?"
Kosigin gider gitmez, fabrikanın müdürü Carlo'yı çagırmış:
- "Yahu hepsini anladık ama Kosigin'i nereden tanıyorsun?"
- "Ben eski komünistim. Biz birbirimizi tanırız."
Müdürün tepesi atmış:
- "Sen böyle herkesi tanırmısın?"
- "Tanırım ya!"
- "Şimdi bana Papa'yı da tanıdı ını söyleyeceksin herhalde!"
Carlo müstehzi olmuş.
- "O ne biçim laf? Elbette Paul benim en iyi arkadaşımdır."
Müdür hırsından kıpkırmızı kesilmiş.
- "Palavra atma yahu! Sen Papa'yı nereden tanıyacaksın?. Hem de
arkadaşınmış... Lafa bak."
İşçi Carlo gayet sogukkanlılıkla cevap vermiş:
- "Ben iddiaya girmem, girenleride sevmem. Ama size dediklerimin
dogrulu unu ispat edebilirim. Bu pazar Vatikan'a gidelim. Orada benim
Papa'nın arkadaşı olup olmadı ımı görürsünüz."
Müdür pazar gününü iple çekmiş. Sabah erkenden Carlo'nun evine arbasını
göndermiş ve buluşup Vatikan'a gitmişler. Vatikan meydanı ana baba
günüymüş. Biraz sonra Papa balkona çıkıp halkı takdis edecekmiş. Bu
arada Papa'yı merak eden herdinden ve milletten insan meydanı doldurmuş.
İşçi Carlo müdürü bir elektrik direginin dibine bırakıp, kalabalıgı
yarmış ve Vatikan Sarayı'nın kapısından içeri girmiş. Müdür şaşırmış
ama, "Dur bakalım!" diye kendi kendini teselli etmiş...
Biraz sonra balkonun kapısı açılmış ve Papa ile Carlo kolkola
yürümüşler. Hem de gülerek. Papa hıristiyanları takdise başlarken Carlo
da saga sola bakarak müdürü aramış. Bir de ne görsün koca müdür
birseksen uzanmış, yerde yatıyor ve etrafındakiler kendisini ayıltmaya
çalışıyorlar. Caorlo hemen Papa'ya dönüp
- "Bana müsaade, bizim müdür bayılmış" diyerek ayrılmış.
Koşup müdürün yanına gelmiş. Birini elinde kolanya müdürü ayıltmaya
çalışıyor. Carlo dayanamayıp sormuş:
- "Ne oldu bu adama?"
- "Bilmiyoruz! Siz Papa'yla balkonda görününce arkasında duran iki
japon "Allah Allah! Şu adam bizim Carlo! Ama yanında duran adam kim?"
dediler ve bu da düşüp bayıldı.